Vijesti Ambasade

Nazad

Izjava Savjeta Federacije Federalne Skupštine Ruske Federacije O destruktivnoj politici NATO-a

Savjet Federacije Federalne Skupštine Ruske Federacije ukazuje da je osnivanje Organizacije Sjevernoatlantskog pakta (NATO), 4. aprila 1949. godine jedan od najznačajnijih događaja, koji su doveli do početka „hladnog rata“, u kome je ova struktura, koju su osnovale zemlje Zapada, radi konfrontacije sa SSSR-om i njegovim saveznicima iz Varšavskog dogovora,  imala ulogu osnovnog vojno-političkog mehanizma.

Nakon potpisivanja protokola o prestanku važenja Sporazuma o prijateljstvu, saradnji i uzajamnoj pomoći, od 14. maja 1955. godine (Varšavski sporazum) u Pragu, 1. jula 1991. godine, što je u našoj zemlji bilo protumačeno kao dobrovoljno odustajanje od suprotstavljanja NATO i Zapadu u potpunosti, i želja da se zaboravi epoha konfrontacije, NATO, ne samo da se očuvao kao vojna alijansa, već se, uprkos obećanjima, koja su dali lideri zapadnih država rukovodstvu SSSR, proširio na račun nekih zemalja Centralne i Istočne Evrope.

Poslije završetka „hlanog rata“ postojala je zajednička namjera država – članica NATO i država, koje su ranije ulazile u sastav Varšavskog sporazuma, da se izgrade principijelno novi odnosi i novi stil bezbjednosti u evro-atlantskom regionu, što je bilo utvrđeno čitavim nizom međunarodnih dokumenata. Tako je 21. novembra 1990. godine u Parizu bila potpisana Pariška povelja za novu Evropu, u kojoj je isticano da je bezbjednost nepodijeljena i da je bezbjednost svake posebne države neodvojivo povezana sa bezbjednošću svih ostalih.

U fundamentalnom dokumentu o međusobnim odnosima, saradnji i bezbjednosti  između Ruske Federacije i Organizacije Sjevernoatlantskog pakta, koji je potpisan u Parizu 27. maja 1997. godine, polazeći od principa nepodijeljenosti bezbjednosti svih država evroatlantske zajednice, njegove strane su se saglasile da daju doprinos stvaranja opšte i sveobuhvatne bezbjednosti u Evropi.

Savjet Federacije Federalne Skupštine Ruske Federacije konstatuje da su države - članice NATO, uprkos prihvaćenim obavezama, računale na proširenje na Istok, aktiviranje svojih dejstava na postsovjetskom prostoru, zamjenjujući princip opšte, jednake i nepodijeljene bezbjednosti, stvaranjem sopstvene bezbjednosti, na račun bezbjednosti drugih država. Upravo, odbijanje NATO da se pridržava ranije usaglašenih pristupa za stvaranje jedinstvenog bezbjedonosnog prostora, značilo je osnovu za pojavu oštrih konflikata u regionu i današnje duboke krize odnosa između Ruske Federacije i NATO.

Zasjedanje Sjevernoatlantskog savjeta, koje je održano u Vašingtonu 3 i 4. aprila 2019. godine, potvrdilo je da je konfrontacija sa Rusijom ključni faktor za zbijanje redova NATO, a takođe za dalje principijelno opstajanje NATO. Kao relikt epohe „hladnog rata“, NATO demonstrira nesposobnost za adekvatno reagovanje na realne savremene izazove i u današnjem obliku nastavlja da opravdava smisao svoga postojanja neophodnošću zaštite od izmišljene prijetnje sa Istoka. Svaka etapa NATO širenja neizbježno vodi stvaranju novih linija podjele u Evropi, ugrožava evropsku i globalnu bezbjednost, blagostanje svih, bez izuzetka građana država-članica Evroatlantskog saveza.

Mit da je NATO odbrambena alijansa, konačno je bio srušen tokom vojnih operacija NATO protiv Savezne Republike Jugoslavije, koje su započete 24. marta 1999. godine. U Izjavi Savjeta Federacije Federalne Skupštine Ruske Federacije, u vezi sa agresijom NATO protiv Savezne Republike Jugoslavije, od 31. marta 1999. godine br. 143-SF, ova vojna operacija je okarakterisana kao akt agresije protiv suverene države.

Vojne operacije u Avganistanu i Libiji, koje su uslijedile, a u kojima su aktivno učestvovale mnoge države – članice NATO, nijesu doprinijele smirivanju unutrašnjih konflikata i rješavanju problema u ovim zemljama, već su dovele do haosa i mnogobrojnih žrtava civilnog stanovništva. Svijet, koji vjeruje univerzalnim  i usaglašenim normama međunarodnog prava, na osnovu konseznusa država-članica NATO, pokušava da zamijeni nekim „redosljedom zasnovanim na pravilima“ , što dovodi do bezbroj kriza i konflikata u različitim regionima na planeti.

Savjet Federacije Federalne Skupštine Ruske Federacije izražava duboku zabrinutost zbog toga što se na osnovu izmišljenih i nedokazanih tvrdnji Sjedinjenih Američkih Država, uz slijepu podršku ostalih država-članica NATO, zauzima kurs za rušenje dogovorenog fundamenta strateške stabilnosti i globalne bezbjednosti,  koji je formiran decenijama u toku pregovora u složenim uslovima „hladnog rata“.

Namjera SAD da jednostrano napusti Sporazum između Saveza Sovjetskih Socijalističkih  Republika i Sjedinjenih Američkih Država o likvidaciji njihovih raketa srednjeg i kratkog dometa, od 8. decembra 1987. godine udaljava Evropu u epohu najoštrije konfrontacije perioda „hladnog rata“. Pri tome nedokazana okrivljavanja SAD na adresu Rusije, o tobožnjem kršenju obaveza iz ovoga Sporazuma, uz potpuno odbijanje SAD i NATO pregovora o pomenutom pitanju, će izgladiti pokušavajući da prebace krivicu za rušenje mehanizma kontrole, nad čitavom vrstom naoružanja, sa bolesne na zdravu glavu.  

Uznemirenost izaziva takođe rastuća neopredijeljenost u odnosu na sudbinu Sporazuma između Ruske Federacije i Sjedinjenih Američkih Država, o mjerama za dalje smanjivanje i ograničavanje strateškog ofanzivnog naoružjanja od  8. aprila 2010. godine.

Osujećena ratifikacija  Sporazuma o adaptaciji  Sporazuma o klasičnim oružanim snagama Evrope, od 19. novembra 1999. godine, pod pritiskom SAD, takođe je nanijela nepopravljivu štetu vojnoj bezbjednosti  u Evropi i obezbjeđenju kontrole klasičnog naoružanja i oružanih snaga.

Pojačavajući aktivnosti u ranije mirnom regionu Baltičkog mora, NATO sada pojačava vojno prisustvo i u Crnomorskom regionu. Podrška NATO Gruziji, u danima tragičnih događaja, u avgustu 2008. godine, a sada Ukrajini, uključujući 25. novembar 2018. godine, kada su protivpravno povrijeđene državne granice Ruske Federacije od strane pomorskih snaga Ukrajine u rejonu Kerčenskog moreuza, podstiče rukovodstvo ovih dvaju zemalja na nove avanture, jer je ubijeđeno da će proći nekažnjeno. Prolaz ukrajinskih brodova kroz Kerčenski moreuz nije pitanje odnosa snaga ili prisustva NATO u Crnomorskom regionu, već isključivo problem poštovanja utvrđenih procedura od ukrajinske strane, koje su joj odlično poznate i kojima se uspješno koristila sve do novembra 2018. godine. Pokušaji Ukrajine da djeluje zaobilazeći ove procedure, nose sa sobom rizike nastajanja vojnog konflikta između Ukrajine i Ruske Federacije, u koji može biti uvučen i NATO.

Ne prestaje rast troškova za odbranu država – članica NATO, koji su u 2018. godini iznosili više od polovine u čitavom svijetu - oko 1 trilion dolara SAD, što prevazilazi odbrambeni budžet Ruske Federacije za više od 20 puta. Raste intenzitet i masovnost obuke država – članica NATO, tokom kojih se sprovode i uključuju navike preduzimanja ofanzivnih operacija u svim segmentima, uključujući i informacioni.

Savjet Federacije Federalne Skupštine Ruske Federacije smatra da bi u ovoj zaoštrenoj situaciji pozitivnu ulogu mogao odigrati dijalog između vojnih komandi i političara Rusije i NATO. Možemo samo da žalimo što su, ranije postojeći formati i kanali za kontakte, zatvoreni jednostrano, na inicijativu NATO. Potpuno je prekinuta saradnja u čitavom nizu oblasti bezbjednosti, u interesu svih država Evroatlantskog saveza. Destruktivna politika ultimatuma i sankcija, kojom se koriste države-članice NATO, je put u ništa. Njihova uvjeravanja da su zaintersovani za deeskalaciju i sprečavanje opasnih vojnih incidenata, ne potvrđuju realne aktivnosti za uspostavljanje normalnih, radnih kontakata po vojnim pitanjima, sa Ruskom Federacijom.

Savjet Federacije Federalne Skupštine Ruske Federacije je uvjeren da Rusija i NATO imaju mnogo značajnih tema za raspravu, a takođe i značajnu količinu zajedničkih prijetnji, koje traže zajednički odgovor. Ipak uspostavljanje konstruktivnih odnosa između Rusije i NATO, uključujući i parlamentarnu liniju, može se graditi isključivo na uzajamnom uvažavanju, poštovanju zakonskih interesa zemalja i neprihvatanju diktata i ultimatuma.

 

Savjet Federacije Federalne Skupštine Ruske Federacije